De Belgische beeldhouwer Bernard Duthoy (Waregem, 1965) bouwde in de voorbije decennia een opmerkelijk oeuvre uit waarin hout, vakmanschap en sculptuur naadloos in elkaar overvloeien. Aanvankelijk verwierf hij bekendheid met zijn eigenzinnige meubelsculpturen: kasten, bureaus en andere herkenbare vormen die lijken te buigen, golven en bewegen, alsof het hout zijn natuurlijke rigiditeit heeft verloren. Achter die speelsheid schuilt een uitzonderlijke technische beheersing. Duthoy vertrekt vanuit traditionele houtbewerking, maar gebruikt die kennis niet als eindpunt: ze vormt de basis voor een heel persoonlijke beeldtaal waarin de grens tussen kunst, design en ambacht bewust wordt opgezocht. Ook internationaal bleef dat niet onopgemerkt. Zo was zijn werk in 2007 te zien in de tentoonstelling “Vermöbelt – Möbel in Kunst und Design” in Museumsberg Flensburg in Duitsland.
Doorheen de jaren verschoof Duthoy’s aandacht steeds meer naar autonome sculptuur, al bleef hout de rode draad. Hij benut structuren en natuurlijke eigenschappen van het materiaal om vormen te creëren die tegelijk krachtig, tactiel en organisch ogen. Net die continuïteit maakt zijn oeuvre vandaag bijzonder relevant. Lang voordat ‘collectible design’ een gevestigd begrip werd, onderzocht Duthoy al het spanningsveld tussen functioneel object en vrij kunstwerk. Zijn werk bevindt zich daardoor op een interessant kruispunt: geworteld in decennialang meesterschap, internationaal getoond en herkenbaar van handschrift, maar tegelijk nog vatbaar voor herontdekking door een breder publiek en nieuwe generaties verzamelaars.
Voor Louis Quinze is Bernard Duthoy dan ook een kunstenaar wiens oeuvre niet alleen terugblikt op een rijk parcours, maar vooral uitnodigt om opnieuw en met andere ogen bekeken te worden.